Never Enough!!
Fred Eaglesmith & Willie P. Bennett: 3 december Patronaat te Haarlem.
Afgelopen jaar verbleef ik een paar weken in Ontario/Canada. Ook hier houden de mensen van goede muziek. De Texanen scoren hier goed evenals de zeventiger jaren country Rock. Maar vreemd genoeg is hun eigen inwoner Fred Eaglesmith nauwelijks bekend. Ikzelf ben al jaren een groot fan zeker na het uitkomen van het fantastische album:"Lipstick Lies & Gasoline" uit 1998. Live had ik hem echter nog nooit aan het werk gezien. Nu stond hij samen met Willie P. Bennett en een nauwelijks opvallende drumster op het podium van de kleine zaal in het Haarlemse Patronaat. Het zaaltje was redelijk vol en de sfeer uitstekend. Willie opende de avond op guitaar en mondharmonica. Na een paar nummers solo en een pauze volgde dan eindelijk Fred Eaglesmith. Samen met Willie verzorgde hij een geweldig optreden  Prachtige ballads afgewisseld met Country, Bluegrass en soms Rockachtige nummers en daar tussendoor prachtige verhalen doorspekt met heel veel humor. Kortom een heerlijk optreden van iemand die ik een volgende keer zeker weer ga zien!!
Night of the Blues (6): 16 november Patronaat te Haarlem.
Het is altijd leuk als de organisator van een concert blijkbaar mijn site heeft bezocht. Nog leuker is het als hij zich mijn kritiek aantrekt. Stond deel 5 van "The night of the blues"het afgelopen jaar alleen maar in het theater dit jaar was ervoor gekozen om drie keer van deze formule af te wijken en de blues terug te brengen naar waar die thuis hoort namelijk tussen de geuren van  bier en tabak!
Net als in de vorige edities stond de band, onderleiding van de geweldige organist Roel Spanjers, ook dit jaar weer als een huis. De twee blazers zorgden voor een lekker vet geluid en guitarist Mischa den Haring stak in een bloedvorm. Maar goed, waar het uiteindelijk allemaal om draait dat zijn toch de solisten. Dit jaar waren dat Ian Siegal, Paul Osher, Sandra Hall en twee leden van de Radio Kings. Ian Siegel opende de avond met blues vanuit de "swamps"van Louisiana. Ian heeft een lekkere stem voor dit soort blues en zijn gitaar spel past hier uitstekend bij. Enig minpuntje is dat hij zijn nummers veel te lang maakt. Paul Osher zorgde voor het akoestische gedeelte van deze avond. Gezeten op een stoel speelde hij gitaar en mondharmonica. Een prettig stemgeluid, uitmuntend op de harmonica en ingetogen op de gitaar bracht hij een prima set zoals je die tegenwoordig bijna niet meer hoort. Als toegift "Hideway" samen met de band zorgde voor een mooi eind van zijn set. Daarna het hoogtepunt(voor mij) van deze editie "Sandra Hall" Haar set bracht mij terug naar de geweldige optredens van "Koko Taylor" in de jaren 70/80. Miss Hall heeft net als Koko een geweldige stem en een goede performance. Haar uitvoering van "Ball and Chain"bracht me echt in vervoering. de afsluiting was zeker ook niet slecht de boys van "The Radio Kings"gingen ook stevig te keer maar deden mij Sandra Hall niet vergeten! Hopelijk volgend jaar weer een editie van "Night of the Blues"en ook dan weer graag in het Patronaat!!



Omar & The Howlers: 27 oktober Patronaat te Haarlem
Zie verslag op pagina "gezien 2003" d.d. 16 oktober.
The Hacienda Brothers: 15 oktober Waterfront te Rotterdam
Na wat zoeken langs de Maasboulevard vonden we verscholen achter een viaduct de club "Waterfront" Ja ja je moet er wat voor over hebben als je kaartjes wint voor een concert dus deze avond togen wij helemaal naar Rotterdam. Ook hier niet echt veel belangstelling voor een toch echt niet onaardige band. De band geformeerd rondom twee topmuzikanten namelijk: Dave Gonzalez (Ex Paladins) en Chris Gaffney (Ex Cold Hard Facts en iemand die al heel wat solo cd's op zijn naam heeft staan) Een avond vol lekkere muziek werd ons voorgeschoteld met naast de twee eerder genoemde muzikanten zeker ook een hoofdrol voor David Berzansky die de mooiste klanken liet komen uit zijn Pedalsteel. Van country tot pop alle genres kwamen voorbij. Opvallend was dat een ieder de ruimte kreeg om lekker te soleren. Deze band is een verademing tussen het vele pulp wat over ons wordt uitgestort. Wil je wat van deze band horen koop dan hun eerste en tot nu toe enige cd.
Kimmie Rhodes: 18 september Paradiso te Amsterdam
Weer eens een optreden op de zondagmiddag in de kleine zaal van Paradiso. Er waren zo weinig bezoekers dat er stoelen werden neergezet om het nog wat te laten lijken. En ja wie kent haar eigenlijk in Nederland, de uit Austin Texas afkomstige Kimmie Rhodes. Zelf had ik via mijn vriend Hein Beek ooit een Cd'tje (West Texas Heaven) in handen gekregen dat buitengewoon goed klonk. Ook op deze middag stelde zij niet teleur samen met haar begeleiders op bas, guitaar en mandolien zette zij een aantal prachtige nummers neer. Al met al een lekker luisterconcert.
Lohues and the Louisiana Bluesclub: 10 september Patronaat te Haarlem
Het Vernieuwde Patronaat in Haarlem is na twee jaar weer open, eigenlijk jammer want de tijdelijke stek was perfect. Maar goed de nieuwbouw heeft ook weer voordelen zoals daar zijn een perfect geluid en een prettige kleine zaal voor de minder populaire bands. Vanavond stond Lohues op het programma in de kleine zaal. lohues leeft de laatste paar jaar een jongensdroom.Hij reisde door de zuidelijke staten van de VS en kwam in Louisiana in contact met diverse muzikanten. Nu is hij aan het touren om alweer zijn 2e blues cd te promoten. In zijn band treffen we op drums Gralin Neal, broertje van de bekende bluesguitarist Kenny. en op bas Keith Keyes beide "all the way from Louisiana" Lohues speelt guitaar in de stijl van Freddie King en tesamen met zijn mooie drentse dialect klinkt het allemaal erg overtuigend. Leuk dat de blues op deze manier weer op de kaart wordt gezet.
Little Charlie and the Nightcats: 31 augustus Paradiso te Amsterdam
Eindelijk weer een echte bluesband in Paradiso. Wel weggestopt in het bovenzaaltje maar toch. Het was lang geleden dat alle hoofdstedelijke bluesliefhebbers er weer eens allemaal waren. Naast een goede band was het dus ook nog uiterst gezellig. Little Charlie en zijn mannen draaien al zo'n dertig jaar mee en dat was te horen niet dat de sleet er in zat nee juist aan het gemak waarmee deze band speelt. Ken je de band niet dan denk je al snel dat de mondharmonica en tevens zanger wel Little Charlie zal zijn maar dan heb je het mis. Little Charlie is namelijk de geweldige guitaar speler in deze band Charlie Baty. Maar zoals gezegd de meeste aandacht gaat uit naar de op Jules Deelder lijkende Rick Estrin. Het was een topavond waarvan er tegenwoordig veel te weinig zijn.




Osdorp Posse: 21 augustus Sloterplasoever te Amsterdam
Al ruim 15 jaar timmeren ze aan de weg de band waar Osdorp trots op moet zijn namelijk de Osdorp Posse. Nog nooit hadden ze echter opgetreden in het eigen stadsdeel en vandaag stonden ze er dan eindelijk aan de rand van de Sloterplas op het zogenaamde Waterval festival.
Op de radio worden ze bijna niet gedraaid maar in het clubcircuit zijn ze een echte live-sensatie. En deze faam maakten ze ook op deze zondagmiddag waar. Het is niet mijn muziek maar als ik nu jong zou zijn dan wist ik het wel. Lekkere beats, prachtige teksten en onzettend veel energie. Het is ongelooflijk dat Def P al die teksten in zijn hoofd heeft zitten en ook voor een zogenaamde freestyle zijn hand niet omdraait. Wat mij betreft een echte aanrader om eens kennis te maken met de echte Hip-Hop.
Big Sandy & his Fly-Rite boys: 12 juli Maloe Melo in Amsterdam
Het gaat slecht met ons bluescafe Maloe Melo!! De oorzaak hiervan is dat de jeugd wegblijft, de kosten van het uitgaan inclusief parkeergeld te hoog zijn geworden, en de optredens te laat beginnen. Helaas zijn niet al deze oorzaken weg te nemen toch wil ik iedereen oproepen om zo af en toe eens af te reizen naar Maloe. Jur en Patrick doen immers altijd hun best om voor een goed stukkie live-muziek te zorgen. Zoals ook op deze avond: "Big Sandy & his Fly-Rite boys" de setting leek op die van Elvis in zijn beste dagen: drums, staande bas, guitaar, steel- en elec. guitaar en zo klonk het ook. Sandy heeft al heel wat cd'tjes afgeleverd en staat garant voor een heerlijk avondje Western Swing. Maloe was redelijk gevuld met allemaal echte liefhebbers. Gewoon een lekkere gezellige avond en dat op een dinsdag!!! Dus van mij de volgende tip: check maandelijks mijn pagina met favoriete links, click op Maloe Melo en kijk in het programma of er wat leuks te doen is!!
Zie jullie!!
BB King: 27 juni in Ahoy te Rotterdam.
Het was al weer heel wat jaartjes geleden dat ik Blueslegende "BB King"live had gezien dus reisden Wim en ik deze keer maar eens af naar Rotterdam. Na ons door het voorprogramma (Joe Bonamassa) geworsteld te hebben betrad het BB King Orchestra het podium. De band (9 man) is zeer trouw aan de oude meester en heeft dan ook een gemiddelde leeftijd van pakweg 65 jaar. De opening was traditioneel en het publiek werd klaargestoomd voor de opkomst van "the King of the Blues" Het meest indrukwekkende als je naar legendes gaat kijken is de opkomst van de ster. Veelal gaat de zaal helemaal plat en klinkt er een prachtig onthaal, dit uit dankbaarheid voor wat deze mensen hebben betekend voor de muziek geschiedenis, zo ook deze avond. BB is bijna tachtig maar is nog altijd even enthousiast, goed bij stem, vol met humor en speelt nog steeds puik. De bekende guitaar rifjes en prachtige intro's klonken ook nu weer geweldig. Petje af om op deze leeftijd nog zo'n prestatie neer te zetten.
Zelf vertelde hij nog niet te willen stoppen maar toch.... ik denk dat dit de laatste keer is geweest en dat wij in Nederland met dit optreden afscheid hebben genomen van "The King of the Blues" Respect!!!
 
 
Expositie Herman Brood met optreden van Cavalli en Meerman: 26 juli in Zonneheuvel te Doorn.
Op deze mooie zonnige zondag ben ik even een kijkje wezen nemen op de verkoop expositie van schilderijen en foto's van Herman Brood. Oh oh oh had ik me maar helemaal scheel gekocht toen hij nog in leven was!! De kunstwerken zijn nu namelijk niet meer te betalen. Zelfs voor een foto betaalde je op deze expositie al snel 1500 euro of meer en voor een schilderij was de laagste prijs 7500 euro. Gelukkig was er ook nog voor wat vertier gezorgd in de vorm van muziek. De halve "Wild Romance" speelde namelijk een uitstekend stukje muziek. Drummer "Cees Meerman"(nu op gitaar) en bassist "Freddie Cavalli" jamden er aardig op los. Meerman beschikt over een prima stem wat helaas niet te zeggen valt over Cavalli. Op het terras had ik nog even de gelegenheid om een uitstekende CD van Meerman te bemachtigen. Al met al een leuke middag!!
 
De JR Band: 27 mei in het Patronaat te Haarlem.
De band van Jan Rijbroek tourt al heel wat jaren door Nederland en andere landen in Europa. Deze Haarlemse formatie heeft ook al heel wat uitgebracht op CD en dus was het tijd om eens een optreden bij te gaan wonen. Tja.... wat moet ik er van zeggen, zeker Jan is een goede guitarist en heeft een mooie stem (die mij doet denken aan de stem van "Bon Scott" de eerste zanger van AC/DC)
Het probleem voor mij is denk ik dat hij eigenlijk weinig van zich zelf heeft. De ene lick volgt de ander moeiteloos op, alleen je hebt ze allemaal eerder gehoord. Voeg daarbij dat het allemaal erg jaren zeventig klinkt en de conclusie voor mij dan ook is dat deze band mijn water niet doet koken. Veelzeggend is dat het hoogtepunt van de avond de cover "Love on the Rocks"van Neil Diamond was (gezongen door de bassist Peter Cook) en eigenlijk is daarmee alles gezegd.
De Zonder Brood Band: 20 mei in het Ketelhuis te Amsterdam.
Een uniek optreden deze avond in het Ketelhuis te Amsterdam. Het betrof een eenmalig optreden van een gelegenheidsformatie rondom ex-Wild Romance bassist Freddie Cavalli. Een ode aan onze enige echte rocklegende "Herman Brood"  Vooraf was er in het bioscoop gedeelte een vertoning van de film "Rock 'n Roll Junkie" Deze film is gebaseerd op het boek van Jan Eilander en beschrijft het leven van Brood tot aan het begin van de jaren negentig. Het optreden vond plaats naast de filmzaal, ik moet zeggen een vreselijke locatie, maar goed dit mocht de pret niet drukken. De band speelde vooral nummers uit de begintijd van de Wild Romance(de tijd dat Cavalli bassist was) Dit is in mijn ogen ook de beste  periode van Brood. Gastoptredens waren er van Manuela Kemp en Jan Eilander. De laatste had nog niet eerder gezongen maar bracht een prima versie van Rock 'n Roll Junkie ten gehore. Het klonk allemaal wel aardig, jammer dat het geluid slecht was daarentegen smaakte het bier prima. Al met al een avondje waarop voor mij het gemis van de prachtige optredens van Brood weer eens flink duidelijk werd. Koop Brood!!!
T99 & CC Adcock and his Marquis: 15 mei in het Patronaat te Haarlem.
Had ik het de afgelopen week nog overde tegenvallende opkomst bij het concert van "Flaco Jimenez" laat ik het nu dan alleen maar laten bij het noemen van het aantal bezoekers bij dit optreden: 22 (gelukkig werken er op zo'n avond nog een tiental medewerkers in dienst van het Patronaat: 3 bij de ingang, 4 achter de bar en 3 bij de techniek)
Het optreden begon met de nederlandse formatie "T99" Een band die al weer heel wat jaartjes rond tourt en het zeker niet onverdienstelijk doen. Hun sound drijft op de sterk spelende guitarist die veel invloeden in zijn spel heeft van Dave Gonzales van de Paladins. Ook de muziek van Bo Didley hoor je sterk terug. Al met al een prima optreden van deze band. Nadat iedereen zich in het Patronaat aan elkaar had voorgesteld was het de beurt aan CC Adcock deze 33 jarige guitarist uit Louisiana staat bekend als een echte playboy. Meestal strak in pak maar zo niet deze avond. CC speelt de echte swamp blues, donker en rauw. Het is goed om weer eens een nieuw gezicht te zien binnen de blues. Het blijft alleen jammer dat de PC en de TV steeds meer mensen weghouden van al deze lekkere "live" muziek.



Flaco Jimenez and his Bandits: 12 mei in het Patronaat te Haarlem.
Speelt de Limburgse formatie "Rowen Heze"dan zijn de zaaleigenaren gerust. Zij zijn er dan immers zeker van dat de zaal is uitverkocht. Speelt de meester of de Tex-Mex "Flaco Jimenez"in Nederland dan moet hij het doen met een half uitverkocht Patronaat en dit terwijl de Limburgse formatie het allemaal van deze man heeft afgekeken. Mijn broek zakt hier diep vanaf!!! Waar zit toch iedereen? Hoe is het mogelijk dat deze man op een donderdagavond in het Patronaat staat en dat terwijl hij in staat moet zijn om welke zaak in Nederland tot aan de nok toe te vullen!!
Voor degene die er niet waren:"vette pech" Flaco staat namelijk garant voor een heerlijk avondje echte muziek. Geen fratsen, gewoon erg gezellig.
Met een biertje erbij speelt hij de ene kraker na de andere. Helaas de "Texas Tornados" zijn er niet meer maar Flaco nog wel. Volgend jaar zeker komen he!!
 
 



Hoe bedoel je een "trotse vader"?
John Fogerty: 25 maart in de Heineken Music Hall te Amsterdam.
Begin jaren zeventig was er elke avond om 19.00 uur een verzoekplaten-programma op de radio. De naam van dat programma was volgens mij "Jukebox" en elke avond luisterde ik hiernaar. Een vast gegeven waren elke avond weer de verzoekjes voor een band met de vreemde naam "CCR" Mijn cassetterecorder stond dan op scherp want deze band sprak mij zeer aan. De letters CCR bleken te staan voor Creedence Clearwater Revival en al snel was ik een echte fan en eigenlijk is dit altijd zo gebleven(heb je een slechte bui stap dan in je auto met het verzamelde werk van CCR en je kan er weer tegen aan) Een aantal jaren geleden had ik de drummer van CCR "Doug Clifford"al eens gezien tijdens een spetterend optreden van het "Sir Douglas Quintet & Sons"in de Melkweg, ook toen werden er diverse nummers gespeeld van CCR. Vanavond echter stond de frontman "John Fogerty" op het programma in de Heineken Music Hall.
Kaartjes waren snel geregeld en de verwachtingen hoog gespannen.
Het was een feest van herkenning!! Nummers als "Travelin' Band, Green River, Suzie Q, Lodi, Who'll Stop The Rain, Lookin' Out My Backdoor, Born On The Bayou, Keep On Chooglin' etc. etc. kwamen allemaal voorbij. Hoogtepunt was voor mij de versie van "I Heard It Through The Grapevine" Met als toegift "Proud Mary en Rockin'all over the world" was het einde van een twee uur durend optreden bereikt. Alhoewel de beleving van de band wat aan de lage kant was en de Hall iewat te groot voor mij, was het toch een geslaagde avond. Te enthousiast reden wij de parkeergarage uit wat nog resulteerde in een flinke deuk.

 
 



Wally Tax & Band: 13 maart kleine zaal Paradiso te Amsterdam.
Soms is een enkele foto genoeg!!
 
10 april 2005
Het is al laat en zoals zo vaak kijk ik nog even op Teletekst en zie het volgende bericht: "Popartiest Wally Tax is overleden"
Nog geen maand na weer een zoveelste comeback is het nu toch echt over. Het was eigenlijk al jaren over met Wally.
Jaren geleden trof ik hem aan de bar in een cafe in Amsterdam-Oost. Hij vertelde toen trots over de tijd met zijn band de legendarische "Outsiders" Ja, vertelde hij, wij hebben nog in Den Bosch in het voorprogramma gestaan van "The Rolling Stones" ik geloof in 1967. Hij vertelde hoe hij tot twee keer toe miljonair was geweest maar steeds de verkeerde managers had getroffen en hoe hij op "Graceland"was ontvangen en  twintig minuten met "The King"had mogen praten. Ook vertelde hij dat hij met zijn blinde hondje "Truusje" helemaal naar Zwitserland was geweest want daar zat immers een bekende dierenarts. Ondertussen veroberde hij de ene na de andere "Berenburch"die hij van alle kanten kreeg aangereikt want zelfs hier had hij hier geen geld meer voor. Toch triest zo'n teloorgang! Drank, drugs en Rock "n"Roll !!
 "An otherone bytes the dust"
Jools Holland and his R&B Orchestra: 13 maart in Paradiso te Amsterdam.
Er zijn van die artiesten, zoals Jools Holland, die elk jaar terug komen naar Amsterdam en nooit teleurstellen! Dit keer had Jools gekozen om te touren met zijn "Big Band" Maar liefst 5 blazers waren toegevoegd aan de vaste bezetting (drums, bas, guitaar en uiteraard Jools zelf) Verder waren Sam Brown en Ruby Turner meegekomen om het elftal compleet te maken. Jools heeft blijkbaar een zwak voor Sam Brown want al jaren is zij de vaste zangeres bij zijn optredens. Wat mij betreft mag deze misthoorn echter thuisblijven. Ooit scoorde zij een hit met het prachtige "Stop" daarna is het bergafwaarts gegaan met haar. Gelukkig was dit keer ook Ruby Turner meegekomen haar stem was naast die van Sam Brown een verademing. Een echte "Souldiva" die uitstekend bleek te passen bij dit gezelschap. Jools beukte er als van ouds weer lekker op los en liet horen al jaren tot de absolute "Boogie Woogie"top te horen. Wist hij afgelopen jaar te verrassen met het uitbrengen van een CD met niemand minder dan Tom Jones, gister hing hij zelfs een guitaar om zijn nek en speelde daar niet onverdienstelijk twee nummers op. Kortom Jools was weer lekker op dreef. Voor degene die Jools niet kennen let dan op de programmering van BBC2. Hier is hij geregeld te zien in het beste muziekprogramma op tv "Later with Jools"
The Neville Brothers: 5 maart in Paradiso te Amsterdam.
Aan dit optreden valt niet veel af te dingen: "GEWELDIG" Jawel zelfs in hoofdletters, alles klopte deze avond,
zelfs het veelal matige geluid in Paradiso stond top afgesteld. En dan de band  "The Neville Brothers" uit het mekka van de muziekgeschiedenis New Orleans. Bekend van o.a. Louis Armstrong, Dr. John, de Mardi Gras, The French Market, Bourbon street en vele andere superlatieven. Afgelopen jaar bezocht ik deze stad en je proeft daar de muziekgeschiedenis. De Nevilles hebben al deze elementen verwerkt in hun muziek. Zij vallen niet in een hokje te plaatsen, alle soorten muziek mengen zij uiteindelijk tot de sound van New Orleans. Vrolijk, mooi, funky, swingend en dit alles perfect in de uitvoering. Oude en nieuwe nummers wisselden zich deze avond moeiteloos af. Vreemde eend was de uitvoering van "Rivers of Babylon" die uiteindelijk eindigde in een vrolijk reggae deuntje. Hoogtepunten: de ballads zoals "Tell it like it is en Amazing Grace"uiteraard prachtig vertolkt door Aaron, de hit "Yellow Moon" en de medley van de typische hits uit New Orleans met werkelijk prachtig drumwerk. Eigenlijk waren alle nummers te gek!!
Treurig te zien dat zo'n topband Paradiso niet tot aan de nok toe vol laat lopen. Deze band verdient een uitverkochte Arena! Maar goed blijft allen maar lekker thuis dan kunnen wij dit soort toppers lekker in Paradiso blijven bekijken!!
 
Bluescaravan "Ladies night": 30 januari in de Melkweg te Amsterdam.
Zondagavond: het is erg rustig in de stad, alleen bij de deur van de Melkweg staat een enorme rij. Is de blues dan weer zo populair? Nee hoor, er waren duidelijk andere evenementen(DJ's) in de Melkweg.
In een lang niet uitverkochte zaalstonden vanavond drie dames op het programma die elk hun eigen stijl binnen de blues hebben gevonden.
Als eerste was daar de uit Belgrado afkomstige Ana Popovic. Als voorbeelden noemde zij zelf Stevie Ray Vaughn en ex "Roomful of Blues" guitarist Ronnie Earl. Bij beide komt zij echter nog niet in de buurt. Wel zijn de keuzes van Ana verassend. Geen standaard bluesjes nee een sterk afwisselende set waarin diverse muziek stijlen elkaar afwisselden. Een dame die gezien haar leeftijd(28) hopelijk zal kiezen voor de blues want verjonging  heeft deze muziekstijl hard nodig!!
De Canadese Sue Foley verblijft alweer heel wat jaartjes in Texas en dat is te horen in haar muziek. Deze dame is van veel markten thuis en met haar "fingerpickin'" guitaar werk een genot om naar te luisteren. na een lekkere set bleef Sue en haar prima band staan om vervolgens de "diva" Candye Kane te vergezellen tijdens haar optreden. Candye is al jaren een vaste gast in Amsterdam en gaat er altijd vol voor. Kleine zaaltjes of grote podia het maakt haar allemaal niets uit. Deze ex porno ster heeft er kennelijk altijd schik in. Ook vanavond viel haar act "piano spelen met je borsten"en haar niets aan de verbeelding over te laten teksten (masturbation blues) weer in de smaak. Als toegift kwamen de dames nog even allemaal het podium voor een lekkere muzikale afsluiting. Het was al met al een heerlijk avondje ouderwetse blues!!(Waarschijnlijk is dit optreden binnenkort op DVD te verkrijgen)
Barrelhouse: 14 januari in het Patronaat te Haarlem.
Een nieuw jaar met naar ik mag hopen weer een aantal mooie optredens. Het eerste concert was in ieder geval hoopgevend voor de rest van het jaar: Barrelhouse!! In een lekker gevuld Patronaat speelde een groot deel van de band een thuiswedstrijd dus.. veel familie en bekenden in de zaal en dat was te merken. De band had er veel plezier in zeker guitarist Guus Laporte, hij maakte er een echte show van. Het tempo ligt niet meer zo hoog als vroeger maar zeker het laatste deel van het concert waren zij weer aardig op dreef. Meer dan 2 uur stonden ze op het podium. Het geweldige stemgeluid van Tineke Schoenmaker blijft nog steeds lekker om naar te luisteren. Ik heb ze in de afgelopen 30 jaar veel gezien, en ook dit optreden was weer top. Nummers als "Tore down, You don't have to go en Beware"allemaal kwamen ze weer langs. Barrelhouse is nog steeds een zekere factor in het Hollandse bluescircuit.

Vanaf 01-04-'09